ตายยยยยยยยยยยย

 วันเกิดป๋าแซนแล้วหรอคะ

อัพตอนนี้ทันมั้ยคะ

TTT______TTT

จริงๆนับรอตั้งแต่เที่ยงคืนของวันนี้เลย = ="

แต่ว่าไม่ได้อัพซักที

ช่วยนี้สติไม่ค่อยเต็มค่ะ

จิตตกและฟุ้งซ่านบ่อยมาก

และหนักกว่าปกติหลายเท่านัก

(คาดว่าสาเหตุคงมาจากพรุ่งนี้.....OTL)

เอาเถอะ

สิ่งที่ทำให้อินิ้งโผล่หัวมาอัพบล็อกได้

วันเกิดป๋าแซนสินะคะ

เอ...เอิ่ม

หนูรักป๋าแซนค่ะ!!!

รัก XS ด้วยค่ะ!!!!

ยังไงก็

Buon Compleanno!!!!

สุขสันต์วันเกิดนะคะ!!!!

(รู้สึกว่าใช่บ่อยจริงๆวุ้ย)

 ของขวัญให้ป๋าค่ะ

แอร๊ย....>//////<

 กลอนสุภาพ XS

กลอนแปดนั้นแล~

 แต่งด้วยรักและเคาป๋าแซนอย่างที่สุดเลยนะคะ

 

ย้ำนิดหน่อยว่าเป็น SAMPLE ค่ะ

 

SAMPLE จริงๆนะตัว~ ^^

 

 ลงละค่ะ

 

******************

 

Title: ยังไม่มีค่ะ คิดมาให้หน่อยสิคะ~ *o*

(อยากให้มีจริงๆหรอ  สกิลการตั้งชื่อมันฟินมากเลย = =")

Fandom: Katekyo Hitman Reborn!

Author: Rinnyu

Pairing: XANXUS / S. Squalo

Rating: PG

 

******************

 

 

 

 

 ยามค่ำคืน  เดือนมืด  จันทร์อับแสง


เมฆาหม่น  เคลือบแคลง  ปริศนา


พลันดวงดาว  พราวระยับ  กระจับตา


หายลับฟ้า  พร้อมวรุณ  เริ่มโปรยปราย


ยามนภา  มีวรุณ  อยู่เคียงกาย


ปกป้องจน  ตัวตาย  ด้วยดาบนั่น


ฝนโลหิต  นี้พร้อม  จะฟาดฟัน


รอคอยวัน  ที่นภา  จะเหลียวแล


จะไม่ตัด  เกศา  ด้วยแน่วแน่


ด้วยสัตย์แท้  ด้วยภักดี  ด้วยเชื่อมั่น


ความซื่อตรง  ต่อนภา  ทุกคืนวัน


เริ่มเปลี่ยนผัน  เป็นรัก  ด้วยหัวใจ


หากนภา  มิอาจรู้  ถึงความใน


ที่วรุณ  ทำไป  ในทุกสิ่ง


ด้วยเชื่อว่า  นั้นคือ  ภักดียิ่ง 


จึงทำนิ่ง  จึงไม่แล  มองข้ามไป

 

 

 

 

 

 TO BE CONTINUE...

 

กริ๊ดดดดดดดดดดดด

/เพลิงพิโรธดับอนาถ 

 

รู้ว่าสั้นค่ะ

 

แต่ว่าเป็น SAMPLE นี่คะ

 

ของจริง คงจะมาอีกไม่นานหลังจากนี้ค่ะ

 

(เพราะหนูไม่สามารถเข็นมันออกมาให้ทันวันเกิดบอสได้ T^T)

 

ขอบคุณที่อ่านกันค่ะ

 

หลังจากนี้เป็นฟิคที่เข็นในชั่วโมงเร่งด่วน

 เพราะจะอัพไม่ทันแล้วววววววว

(ก็เอาเวลาแต่งฟิคไปเขียนกลอนข้างบนให้จบเซ่ะ)

  แต่ก็..

เอาฟิคข้างล่างนี้ไปอ่านแทนแล้วกันนะคะ

เพื่อป๋าแซนที่รักยิ่งค่ะ!!!!

(และหนูก็จะรักป๋ากับหลามยิ่งตลอดไปนะคะ อั๊ง~)

แปะคำเตือนกับฉลากค่ะ *-*

**********

 

ขอความกรุณาอย่านำฟิคไปโพสต์ที่อื่นนะคะ

 

**********

Title: vicino
Author: Rinnyu
Fandom: Katekyo Hitman Reborn!
Rate: PG
Pairing: หนูไม่ทราบบบบบบบบบ (ไม่กล้ายืนยันว่า XS... = ="
)
Author's Note: ฟิคบอส ในวันเกิดบอส เพื่อบอส แต่ในฟิคไม่เกี่ยวข้องกับวันเกิดบอสแต่อย่างใด
2) คาแรกเตอร์น่าจะหลุดไปไกลแล้ว โดยเฉพาะไอ้สวะนั่น....
3) เอาแน่เอานอนอะไรกับมันไม่ได้ เพราะ คน.เขียน.เมา!

 

 

 


-1-

 

 


หากถามคนทั่วไปว่า ใครคือคนสำคัญที่สุด

คนทั่วไปเหล่านั้น ก็คงจะตอบว่าพ่อแม่ สามีหรือภรรยา หรือลูกหลาน

แต่สำหรับนักฆ่าอย่างเขาที่ไร้ซึ่งบุคคลที่รักนั้น

คนที่สำคัญที่สุดสำหรับเขา


ก็คงเป็นนายเหนือหัวของเขานั่นแหละ

 

 

 

 

"กลับมาช้านะไอ้ฉลามสวะ" เสียงทุ้มแหบแห้งฟังราวกับเสียงของปีศาจดุร้าย เป็นเสียงที่เขาได้ยินจนคุ้นหู หากแต่เมื่อครู่ที่เปิดประตูเข้ามา แก้วสุรารสเลิศก็ยังคงอยู่ในมือของร่างสูง ไม่ได้ถูกเขวี้ยงไปไหน หรือไปโดนหัวใคร มันคงยังอยู่ในที่ๆควรจะอยู่ ดวงตาสีแดงชาดดุจไฟโลกันต์จับจ้องมาที่ใบหน้าของเขา

"แกสนใจด้วยรึไง" สบตากันเพียงชั่วครู่ก่อนที่สควอโล่ยื่นเอกสารงานในมือให้ และนั่งลงตรงหน้าบอสแห่งวาเรีย

"...." ไม่มีคำด่าใดๆหลุดออกมา แซนซัสเพียงแค่วางแก้วเหล้าลง และเอื้อมไปหยิบเอกสารตรงหน้ามาอ่านอย่างผ่านๆ ก่อนจะลงนามและยื่นให้กับร่างโปร่งตรงหน้า

สควอโล่รู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง

และข้อสงสัยเล็กๆก็ผุดขึ้นมาในใจ

"เกิดอะไรขึ้นเรอะ"

"....." ร่างสูงเงียบไปชั่วอึดใจก่อนตอบออกมา "ไม่มีอะไร"

"ฉันรู้น่า แกปิดฉันไม่ได้หรอก ไอ้คุณบอส!"

....แล้วเมื่อกี้ทำไมต้องหยุดคิดด้วยละวะ...

"บอกว่าไม่มีอะไรไง ออกไปได้แล้วไอ้สวะ!"

 

 

 

 

สองชั่วโมงก่อน

"บอสคะ! โทรศัพท์ด่วนจากรุ่นที่เก้าค่ะ!!" กระเทยถึกวิ่งพรวดพราดเข้ามาในห้อง โดยที่ลืมไปเสียสนิทว่า ไม่ควรรบกวนเวลาทำงานของบอสแห่งวาเรีย

แซนซัสรับโทรศัพท์มาก่อนที่จะพูดกรอกลงไป "มีอะไรไอ้แก่!!"

หากฟังจากน้ำเสียงของร่างสูงตอนนี้แล้วล่ะก็ การที่โดนขัดจังหวะยามกำลังนั่งดื่มสบายอารมณ์อยู่นั้น แน่นอนว่าคงจะหงุดหงิดไม่น้อยเลยทีเดียว ลุซซุเรียที่เหมือนจะรู้ตัวว่าไม่สมควรอยู่ในห้องนี้จึงล่าถอยออกจากห้องทำงานของแซนซัสไป

"สวัสดี แซนซัส" เสียงปลายสายกล่าวทักทาย ด้วยน้ำเสียงอันสดใส แม้จะมองไม่เห็นหน้า แต่ก็รู้ว่าอีกฝ่ายคงยิ้มอยู่เป็นแน่

"ซาวาดะ สึนะโยชิ?" แซนซัสจำได้ดี และจะไม่มีวันลืมถึงเสียงของมัน เขากำโทรศัพท์แน่น และมันคงจะแหลกคามือไปแล้ว ถ้าอีกฝ่ายไม่เตือนเสียก่อน

"อย่าเพิ่งวางนะ!!” สึนะโยชิรู้อยู่แก่ใจดีว่า หากเขาติดต่อไป คนอย่างแซนซัส ไม่โกรธจนพังโทรศัพท์ ก็วางสายทิ้ง และดูเหมือนว่า อย่างแรกจะมีความเป็นไปได้มากกว่า

"เฮอะ มีธุระอะไรล่ะ" ที่เขายอมหยุดฟังก็ไม่ใช่อะไร อย่างไอ้สวะนี่จะโทรมาก็ต้องเป็นเรื่องสำคัญที่เกี่ยวข้องกับแฟมิลี่อยู่แล้ว มิเช่นนั้นสวะอย่างมันจะโทรมาทำไม
 
หลังจากที่ได้ยินเรื่องทั้งหมดจากปากของสึนะโยชิ แซนซัสก็เบิกตากว้าง

"ห้ามบอกใครเด็ดขาดนะ” เสียงเย็นๆจากปลายสายกำลังกดดันบอสแห่งวาเรียอย่างเต็มที่

"....." ไม่มีเสียงตอบรับจากแซนซัส ชั่วขณะหนึ่งที่สึนะโยชิ ชักสงสัยและไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายยังฟังเขาอยู่หรือไม่

"ขอบใจนะแซนซัส" ทว่าสำหรับวองโกเล่รุ่นที่สิบแล้ว การที่อีกฝ่ายเงียบไม่ตอบอะไรนั้นก็หมายถึงการตกลงแล้วนั่นเอง

หลังจากซาวาดะ สึนะโยชิวางสายไปแล้ว แซนซัสไม่รีรอที่จะกดโทรศัพท์หาลูกน้องคนสำคัญของตนที่ออกไปปฏิบัติภารกิจ

ติ๊ด... ติ๊ด....

รอสายอยู่พักหนี่งก่อนอีกฝ่ายจะกดรับ

”มีอะไรวะ ไอ้คุณบอส?” 

“รีบกลับมาเดี๋ยวนี้!”

“เออๆ! กำลังจะกลับแล้ว!!”

“.....”

“มีอะไรรึ-“

ติ๊ด... ติ๊ด....

ไม่ทันที่สควอโล่จะได้ถามอะไรออกไป อีกฝ่ายก็วางสายไปเสียก่อน

 

 

 

 

จากเหตุการณ์นั้นมันก็ทำให้เขาข้องใจมาจนถึงตอนนี้

ทั้งๆที่ตัวบอสแห่งวาเรียเองก็โทรเรียกเขาให้กลับมาโดยเร็วและเขาเองก็อุตส่าห์รีบกลับมาตามที่บอกแท้ๆ

จะเรื่องงานแน่หรือ เอกสารที่เขานำกลับมาก็แค่งานว่าจ้างลอบสังหารหัวหน้าแก๊งค์ของแฟมิลี่กระจอกๆเท่านั้น

แล้วจากที่สังเกตดูท่าทีของอีกฝ่ายคร่าวๆแล้ว บอสแห่งวาเรียก็ไม่ได้ให้ความสนใจกับรายละเอียดของงานเลยสักนิด

ถ้าจะคิดเข้าข้างตัวเองว่าแซนซัสอยากเจอหน้าเขามันก็อีกเรื่องหนึ่งละนะ

 

 

 

 

 

วันรุ่งขึ้น สควอโล่จึงตัดสินใจ ไปหาแซนซัสที่ห้องทำงานของบอสแห่งวาเรียอีกครั้ง เพื่อถามไถ่เรื่องความผิดปกติเมื่อวาน

“ฉันเอง!! เข้าไปนะโว้ยไอ้คุณบอส!!!!” และทันทีที่เปิดประตูเข้าไป

“บอส!!!!” สควอโล่ก็ต้องตกใจกับสิ่งที่ปรากฎตรงหน้า

แม้เอกสารและงานยังคงคั่งค้างอยู่บนโต๊ะ หากแต่เก้าอี้นั้นว่างเปล่า ชั้นหนังสือและตู้เอกสารล้มอยู่กับพื้น มีหนังสือร่วงหล่นขวางทางเดิน กองเอกสารกระจัดกระจายทั่วห้องนั้นเต็มไปหมด ทั้งยังมีร่องรอยการถูกรื้อค้นอีกมากมาย

หน้าต่างที่เปิดกว้างออก ก็ราวกับมีผู้บุกรุกเข้ามาอย่างนั้นละ

“บอส!! ไม่ใช่เวลาจะมาเล่นซ่อนแอบนะ!!“ พูดติดตลกไปเช่นนั้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว ตัวเขาเอง กลับใจคอไม่ดีเอาเสียเลย อาจจะเป็นลางสังหรณ์ของนักฆ่าก็เป็นได้

ที่ผ่านมา ไม่เคยเกิดเรื่องทำนองนี้กับนายของตน

ทว่าในยามที่เหล่ามาเฟียกำลังเกิดจะก่อสงครามนองเลือดกันนั้น

มีความเป็นไปได้หลายทาง กับการที่ร่างของบอสแห่งวาเรียหายไปเช่นนี้

สิ่งที่คิดได้นั้นก็ล้วนแต่ไม่ใช่เรื่องดีทั้งสิ้น

สายลมเย็นที่พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง

มิอาจทำให้รองหัวหน้าแห่งวาเรียสงบใจได้สักนิด

.....แซนซัส....

 

 

 

 

 

 

To be continue...

บอส...บอสเป็นอะไร??

หนูยังไม่รู้เลย TTT____TTT


รู้อย่างเดียวอ่ะค่ะ  บอส...


เป็น...


เคะ!!

*ยิ้ม*

 

อัพสกิลเสียเถอะแก เมื่อเป็นรุ่นสิบแล้ว ขอให้เสะวันเสะคืนเหอะ!!!

บอสเคะก็โมเอ้นะคะ อั๊ยยย (ตายละ~)

รู้สึกว่า พอวางมือกะรีบอร์นไปนานๆ มันเพ้อว่ะ 55+

อั๊ง~ รักฉลาม!!!! (วันนี้วันเกิดป๋า!!!)

ยังไงหนูก็รักป๋านะคะ ขอให้ป๋ารักฉลามไปนานๆนะคะ
(เอ็งน่ะ!! ขอแบบนี้ทุกปีเหอะ!!!)

หนูรัก XS ค่ะ และจะรัก XS เสมอค่ะ!!!!

ขอบคุณที่อ่านกันอีกครั้งนะคะ

 ไปละ

 คารวะสามร้อยสามสิบเก้าจอกสำหรับผู้ที่อ่านหมดค่ะ!!!

เดี๋ยวอัพไม่ทันจริงๆ

OTL

พรุ่งนี้งานเลี้ยงน้ำชาแล้ว

ตื่นเต้นค่ะ นอนไม่หลับแน่เลย แง~

edit @ 11 Oct 2009 00:32:46 by ~XS:{ R i n n Y u }:XS~